Deus Ex: Human Revolution Review

Het is alweer acht jaar geleden sinds de laatste echte Deus Ex game, Invisible War op de originele Xbox. Sinds die tijd hebben veel first-person shooters het genre een flinke boost gegeven. Maar betekend dat dan ook dat de door Eidos ontwikkelde serie, nu in de handen van Square Enix, niet meer meetelt? Echt niet!

Deze week is de release van Deus Ex: Human Revolution, een spel dat nog revolutionairder is dan de vorige versie. De grote vraag is dan ook of het aan de hoge verwachtingen kan voldoen? Het antwoord is een volmondig ja! Mits je bereid bent de juiste aanpassingen te doen onderweg. Het spel speelt zich 25 jaar voor het origineel af en geeft je de controle over Adam Jensen, een agent van Sarif Industries, een bedrijf gespecialiseerd in het maken van technieken die mensen sterker en slimmer kunnen maken. Na een aanval op het bedrijf, waarbij zijn geliefde het loodje legt, moet Adam noodgedwongen zijn lichaam versterken met deze zogenaamde augmentations. En gaat hij op zoek naar diegenen verantwoordelijk voor de aanval en komt zo terecht in een ontluikende oorlog tussen Sarif en Humanity Front, een beweging die zich inzet tegen alles wat met augmentation te maken heeft.

Dit alles komt samen in een verhaal waarin de keuzes die je maakt zwaar doorwegen. Deus Ex: Human Revolution is een spel dat sterk afhangt van de keuzes die je maakt tijdens het spelen van de game. Niet alleen de gameplay maar ook zaken zoals de gesprekken die je voert vormen het karakter van Adam. Dit komt bijvoorbeeld tot uiting tijdens een situatie waarbij een normaal gehoorzame soldaat noodgedwongen een gijzelaar moet nemen om te overleven. Als Adam heb je dan de keus om deze situatie op te lossen met geweld maar je kunt ook proberen al pratend de situatie tot een goed einde te brengen. Hoewel de gesprekken niet altijd even soepel verlopen, het gebeurt nog wel eens dat je meerdere malen de zelfde opties doorloopt, geeft het wel een extra dementie aan het spel. Het maakt het je wel benieuwd naar wat er zou zijn gebeurt als je het anders had aangepakt. Dit is zo-wie-zo goed voor de replayability. Op het gebied van gameplay moet je ook keuzes maken. Bij iedere missie, die je niet alleen via Sarif maar ook van andere karakters in en rond de stad kunt krijgen, moet je een keuze maken of je meer de nadruk legt op Combat (schieten, slaan en schoppen), Stealth (sluipen en kruipen), Hacking (het gebruik van computers en gadgets) of Social (sociale vaardigheden).

Deze vaardigheden kun je verbeteren door met het door jouw verdiende geld naar een van de 24/7 LIMB shops te gaan en jouw augmentations en items up te graden en aan te vullen.  In Deus Ex: Human Revolution zijn er echter geen makkelijke keuzes en zul je vroeg of laat voor een dilemma komen te staan. Ga je de strijd aan met een hal vol agenten of zet je het op een lopen en probeer je het op een andere manier? De AI in de game is verbazingwekkend goed, in sommige gevallen is het dan ook tricky om een alternatieve oplossing te vinden. Laat je je echter hierdoor niet afschrikken wand er is akltijd een andere (niet altijd betere) manier om tot een oplossing te komen. Deus Ex: Human Revolution stikt van de mogelijkheden, je kunt via de voordeur naar binnen en met de botte bijl het probleem te lijf, maar je kunt er ook voor kiezen om door het ventilatiesysteem een gebouw binnen te gaan en zo detectors en bewakers te omzeilen. Beide manieren zijn effectief en zorgen er voor dat spelers met verschillende speelstijlen evenveel plezier kunnen beleven. Hoe je het ook aanpakt, je zult uiteindelijk toch tegenover pittige tegenstanders komen te staan die zeker geen rekening met je zullen houden.

De gameplay zelf past goed bij de Deus Ex stijl. Er zal veel geschoten worden vanuit de eerste persoon hoewel de game zelf zo slim is om te wisselen naar het derde persoons perspectief als je in cover zit of om en hoekje kijkt. Zo kun je beter zien of je gevaar loopt of niet. Naast het schieten heb je de beschikking over ” light” en “brutal” melee aanvallen. Dezer hebben een tijdje nodig om weer op te laden, hoewel daar ook weer augmentations voor kan krijgen. Gebruik ze daarom spaarzaam! Wat ook spaarzaam is is de beschikbare ammo. Het is niet meer zo als in Invisible War dat er maar een type ammo is en je bent vaak afhankelijk van wat je vindt en wat gedode tegenstanders laten vallen. Hierdoor ben je wel verplicht alles af te zoeken wat je vaak ook andere zaken als codes en informatie oplevert. Dit kan echter door de schietgrage speler als een beperking worden opgevat.

Wat ook nog wel eens de schietactie wil onderbreken is het feit dat je soms terug moet in het sub-menu om het volgende wapen te selecteren. Niets waar je niet gewend aan kunt raken maar omdat je even uit de game bent is het niet altijd goed voor de moeilijkheidsgraad. Naast het vechten en praten steunt de game ook sterk op hacking. Als je een deur, computer of iets anders wilt hacken kom je terecht in een mini-game waarin je moet proberen om zogenaamde nodes over te nemen voor het detectie systeem jou heeft opgespoord. In het begin is dit nog aardig simpel, maar het wordt al heel snel behoorlijk tricky. Waardoor je sneller en met meer overleg te werk moet gaan. In het begin voelt het allemaal nog goed aan maar hoe moeilijker het wordt hoe meer zaak het is om je hoofd er bij te houden. Er zullen zeker mensen zijn die dit op den duur irritant gaan vinden en ook ik vindt dat er wel wat meer variatie in had mogen zitten. Deus Ex: Human Revolution mag dan niet de meest strakke game van de huidige tijd zijn maar het heeft zeker zijn momenten. De open wereld is goed designed, obdrachten staan duidelijk op de kaart aangegeven en er is genoeg ruimte voor creative denkers en bied veel mogelijkheden tot variatie.

Eidos Montreal heeft een puik stukje werk geleverd met een wereld vol met karakters die adequaat reageren op jouw acties.  Het dual-camera systeem dat wisselt tussen first-person en third-person view is goed uitgewerkt en bevalt mij wel. Deus Ex: Human Revolution heeft wel een paar bugs hier en daar maar over het algemeen zal zowel de nieuwe speler als de oude fan niet ontevreden zijn. De muziek is van goede kwaliteit en past goed bij de setting en de sound effects kloppen als een bus. Zaken als turrets en andere mechanische objecten klinken goed en geloofwaardig. De Voiceacting is in verhouding met de vorige zaken niet altijd even hoogstaand. Niet dat het niet om aan te horen is maar soms krijg je de neiging om gesprekken te skippen, wat niet altijd aan te raden is omdat het risico groot is dat je een nuttige aanwijzing mist. Gelukkig is de stemacteur die Adam ingesproken heeft aardig te pruimen en dat is toch wel fijn aangezien hij in elk gesprek van de partij is.

Toch overvalt je af en toe het gevoel dat je met oeverloos nerdgebla te maken hebt zeker rondom Sarif, maar ja er werken dan ook behoorlijk slimme mensen bij het bedrijf dus met een beetje goede wil kun je dit zien als een stukje setting. Hoewel de game een behoorlijke moeilijkheidsgraad heeft en je zeker verder in de game verplicht bent goed op te blijven letten voldoet Deus Ex: Human Revolution ruimschoots aan de verwachting en stijgt daar zelfs bovenuit. De graphics zijn goed en geven de sfeer goed weer.  De combinatie combat/stealth/social scenarios is uniek voor de game, biedt je een heerlijk uitgebreid scala aan mogelijkheden en zorgt er voor dat je deze game vaker dan een keer uit wilt spelen. De hoofdverhaallijn en side missions bieden zo-wie-zo uren speelplezier.  Invisible War heeft een waardige opvolger gevonden. Nu alleen hopen dat het volgende deel niet weer acht jaar op zich laat wachten.

Verhaal:★★★★☆ 
Grafisch:★★★★☆ 
Geluid:★★★★☆ 
Gameplay:★★★★☆ 
Herspeelbaarheid:★★★★★ 
Overall:★★★★☆ 

Related posts:

  1. Deus Ex: Human Revolution release datum bekend
  2. Killzone 3 Review
  3. L.A. Noir, It’s Rockstar Jim but not as we know it
  4. Call of Juarez: The Cartel. Huilen met de Cowboy hoed op