Driver: San Francisco Review

Heb jij er ook zo’n hekel aan als ontwikkelaars een goede franchise naar de knoppen helpen? Een goed voorbeeld daarvan was wat ontwikkelaar Reflections heeft gedaan met Driver 3, oké goed dan,  Driv3r.

De originele Driver was een gouden vondst. Welke andere serie kon zo goed het gevoel van de filmklassieker Bullit in de huiskamer brengen met wilde achtervolgingen en duizelingwekkende stunts. Dat dit uiteindelijk uitdraaide op het gedrocht genaamd Driv3r werd dan ook niet door veel fans in dank afgenomen. Pielen met de gameplay en de formule in het algemeen had nog nooit zo slecht uitgepakt voor een gamefrachise als toen.  Sindsdien probeert het team weer terug te keren naar de oude vertrouwde gameplay maar de nare smaak van Driv3r bleef toch hangen bij de fans en zij vroegen zich dan ook hardop af of terugkeer naar de oude kwaliteit nog wel mogelijk was. Driver: San Francisco spoelt niet alleen die nare smaak weg, maar heeft ook de beste open-world driving die we sinds lange tijd ervaren hebben. De vergelijking met Burnout Paradise is dan ook snel gemaakt, ware het niet voor de toevoeging van het ongeloofwaardige jump-in/jump-out mechanisme. Hoewel dit meedraagt aan de replayability van het spel, moet je er van houden.

Het verhaal draait om Tanner, de undercover agent uit de vorige delen en zijn aartsvijand Jericho het criminele meesterbrein. Veel heeft dit verhaal echter niet om het lijf. Jericho ontsnapt uit de boevenwagen die hem naar de gevangenis aan het brengen was, en aan jouw de taak om hem als Tanner weer in te rekenen. Na een wilde achtervolging eindigt Tanner echter achterin een ambulance die met gillende sirenes richting ziekenhuis vertrekt.  Terwijl je in een coma ligt kom je er achter dat je over een soort van paranormale krachten beschikt waarmee je in het lichaam van elke chauffeur rondom je kunt stappen. Op deze manier kun je je toch met de zaak bezighouden terwijl jouw lichaam ligt aan te sterken op de intensive care. Dit unieke gegeven stelt je in staat om elke wagen te besturen die je wilt, en daarnaast opdrachten uit te voeren die Will Power points opleveren. Door opdrachten uit te voeren speel je uiteindelijk upgrades voor Tanner, multiplayercontent en auto’s vrij. Shiften, de officiële benaming van deze gimmick, zal in eerste instantie vele spelers achter de oren doen krabben. Eerlijkheid gebied me te zeggen dat het na een tijdje best een handige feature is, hoewel het in veel gevallen beter is op jouw rijkunst te vertrouwen dan op het shiften. Driver: San Francisco zit tjokvol missies waarbij je naar hartelust kunt experimenteren met dit mechanisme. Of je nu liever gaat joy-riden in een truck of op volle snelheid door de stad wilt blazen het kan allemaal.

De verzameling auto’s in Driver: San Franciscois erg divers. Allemaal gelicensed en ieder met hun eigen rijeigenschappen. Sommige zijn goed voor hoge snelheid op lange rechte stukken (Mustang anyone?) en anderen blinken weer uit in het bochtenwerk. Maar ongeacht welke auto je kiest zijn de missies leuk om te doen. Of je nu de hoofdverhaallijn volgt of je op de sidemissions stort. Sidemissies variëren van het bangmaken van passagiers door middel van jouw rijstijl tot het achtervolgen en inrekenen van criminelen. Daarnaast kun je ook nog op zoek naar tokens om je vaardigheden uit te breiden. De gameplay is on target, de handling klop als een zwerende vinger, en hoewel het driften en bochtenwerk wat oefening vraagt geeft het een goed gevoel als je in volle vaart de bocht om vliegt. De AI is het beste te omschrijven als tricky. Mede weggebruikers kunnen soms hinderlijk in de weg rijden en de politie weet vaak niet van opgeven. Je raakt ze dan ook niet zomaar kwijt, ze zijn agressief  maar als je ze met succes afschud geeft dit een goed gevoel.

Naast de singleplayer campaign, waar je aardig wat tijd in kunt stoppen heeft Driver: San Francisco ook een multiplayer.  Trailblazer is een soort van zwaan kleef aan met auto’, waarbij je zo lang mogelijk in het spoor van de AI moet blijven. Tag is dan weer tikkertje met, je raad het al, auto’swaarbij je met maximaal zes man de stad onveilig maakt. Er is ook een Free Ride modus waarin je lekker rond kan blazen zonder aan een opdracht vast te zitten. door het volbrengen van missies in de singleplayer mode unlock je nieuwe events. Waaronder Co-op events als Clean the Streets. Split-screen is ook een mogelijkheid maar dit doet wel een verschrikkelijke aanslag op de frame rate.

San Francisco is uitvoerig nagebouwd. Hoewel ik nooit ter plekke ben geweest komen de straten en toeristische trekpleisters authentiek op mij over. Via de kaart kun je makkelijk naar de verschillende evenementen gaan en de HUD geeft goed aan wat er waar beschikbaar is. De karakters zien er goed uit net als de wagens waar ze in rijden. Hoewel de soundtrack op den duur een beetje eentonig wordt maken de voiceacting en geluidseffecten een hoop goed. Ondanks het vage gegeven van het shiften en de niet altijd bijster originele missies is Driver: San Francisco een goede stap in de franchise. Het is leuk om te spelen en goed gevuld.

Verhaal:★★★☆☆ 
Grafisch:★★★★☆ 
Geluid:★★★★☆ 
Gameplay:★★★★☆ 
Herspeelbaarheid:★★☆☆☆ 
Overall:★★★½☆ 

Related posts:

  1. Deus Ex: Human Revolution Review
  2. Killzone 3 Review
  3. L.A. Noir, It’s Rockstar Jim but not as we know it
  4. Call of Juarez: The Cartel. Huilen met de Cowboy hoed op