Postal 3 Review

In de film “A few good men” schreeuwde Jack Nickolson het al naar Tom Cruse; “I will rip off your head and I will piss into your dead scull!”. Dit is maar een van de bizarre dingen die je kunt doen in dit derde deel uit de over-de-top moordgame van ontwikkelaar Running with Scissors.

Bloederig, puberaal en gewelddadig hoeft niet per definitie gelijk goed of slecht te zijn, de kunst zit hem vaak in de uitwerking en dosering er van. Recente voorbeelden daarvan zijn Duke nukem en Shadows of the Damned. De eerste slaat duidelijk de plank mis maar had misschien nog gered kunnen worden met geweldige gameplay, terwijl de tweede briljant op het randje weet te balanceren en leuk blijft om te spelen ondanks de mindere controles. Postal 3 kan in de potentie een leuke game worden met een niet alledaagse setting en verhaallijn, daarnaast hebben goede graphics en voice-acting ook nooit een spel pijn gedaan. Jammer genoeg is geen van deze zaken terug te vinden in dit spel.

Het spel speelt zich af in het fictieve Americaanse stadje Catharsis. De speler moet daar proberen om benzine te scoren om zo zijn reis op weg naar de redding van zijn hond Champ voort te zetten. Door het afwerken van diverse missies voor in sommige gevallen ronduit bizarre personen, verdien je jouw poen en werk je door de levels van de game. Meestal komt dit neer op schieten op alles wat beweegt met een bizar arsenaal aan wapens waaronder een afgerichte aap en een korf bijen. De figuren die het stadje bevolken zijn ook niet echt politiek correct. Zo is er de Burgemeester met een seksslaaf in zijn kelder, Krotchy; de “grootste lul van de stad” en natuurlijk een paar handen vol zombies, hippies en rondborstige modellen. In de juiste handen kan hier een leuk en verslavend spel uit rollen, kijk maar naar Saints Row the Third, maar door de slechte afwerking is dat bij Postal 3 zeker niet het geval.

De kunstmatige intelligentie van de tegenstanders is zo slecht dat er van een uitdaging geen sprake is. De keren dat ik de gezondheid van mijn karakter moest oplappen waren op de vingers van een hand te tellen. Door de onstabiele programmatuur heeft het spel de vaak de neiging om vast te lopen en heeft het laadtijden waar een paard de hik van krijgt. Als dan ook nog eens na die lange wachttijden eindelijk de graphics op het scherm verschijnen, heb je het idee dat je een jaar of vijf terug in de tijd bent gegaan. Slechte animaties, dito geluid, afzichtelijke textures en 3D-modellen waar je de tranen van in de ogen schieten maken een potentieel interessante spelwereld in een keer kapot. Met de onlogische en hakkelende besturing is dit festival aan fouten compleet en vraag je jezelf terecht af wat de mensen van uitgever Akella bezielde toen ze hier het groene licht voor gaven.

Met een verhaallijn die hoofdzakelijk dient als kapstok voor het introduceren van karakters en missies heeft het verder weinig om het lijf. De geïntroduceerde karakters variëren van leuk tot strontvervelend en de missies zijn voornamelijk van het kaliber haal dit, breng dit naar hem of haar en schiet op van alles en nog wat. Niet echt nieuw maar soms leuk genoeg om je even te amuseren. Dit wordt echter teniet gedaan door de slechte graphics en het achterhaalde geluid. Omdat de besturing ook niet altijd lekker reageert raak je al snel de wil kwijt om dit gedrocht tot het einde uit te spelen. Mijn advies; lekker links laten liggen. Loop je ook niet het risico om zelf een keer postal te gaan op je eigen PC na de zoveelste vastloper.

Verhaal:★★½☆☆ 
Grafisch:★★☆☆☆ 
Geluid:★★☆☆☆ 
Gameplay:★☆☆☆☆ 
Herspeelbaarheid:★☆☆☆☆ 
Overall:★½☆☆☆ 

Related posts:

  1. Warhammer 40K: Space Marine review
  2. Battlefield 3 review
  3. Driver: San Francisco Review
  4. Killzone 3 Review
  5. Deus Ex: Human Revolution Review